Najczęściej zadawane pytania

1. Co to jest przewlekła choroba żylna?

Przewlekła choroba żylna to postępujące schorzenie układu żylnego kończyn dolnych związane z cofaniem się krwi w żyłach na skutek uszkodzenia zastawek żylnych. Przewlekłą chorobę żylna charakteryzują uciążliwe objawy takie jak: ból nóg, uczucie ciężkości nóg, obrzmienia i obrzęki przez kurcze nocne. Wyróżnia się kilka etapów rozwoju przewlekłej choroby żył kończyn dolnych: pajączki i żyły siatkowate, żylaki, obrzęki, przebarwienia
i owrzodzenia podudzia.
 
2. Dlaczego przewlekłą chorobę żylną nazywamy problemem społecznym?

W związku z faktem, że prawie 50% kobiet oraz 40% mężczyzn w Polsce cierpi na przewlekłą chorobę żylną, mówi się już o niej jako o problemie społecznym. Przewlekła choroba żylna znacznie częściej występuje u kobiet niż u mężczyzn. W krajach uprzemysłowionych dotyka ona nawet połowę społeczeństwa. Przede wszystkim chorują ci, którzy są nią obciążeni genetycznie. Schorzenie staje się jednak udziałem osób, które godzinami pracują w pozycji stojącej lub siedzącej, a obecnie dotyczy to wszystkich tych, którzy wiele godzin pracują przy komputerach. 
 
3. Czy przewlekła choroba żylna jest groźna?

Pacjenci nie zdają sobie sprawy z tego, że przewlekła choroba żylna jest bardzo poważną chorobą i często lekceważą jej objawy. Przewlekła choroba żylna jest groźna w tym sensie, że prowadzi do różnych powikłań, a początkowo przebiega prawie bezobjawowo. Pajączki nie zawsze są jej pierwszą oznaką, u wielu chorych zaczyna się od niewielkiego obrzęku na grzbiecie stopy w okolicach kostek, u innych od pojawienia się pojedyńczych żylaków. Zdarzają się też, choć bardzo rzadko, tacy pacjenci u których pierwszym objawem jest owrzodzenie. Wynikiem braku leczenia i rozwoju przewlekłej choroby żylnej są przede wszystkim niegojące się owrzodzenia i związane z nimi kalectwo. Bardzo groźne jest również zakażenie, które rozwija się w tych owrzodzeniach. Niebezpieczeństwo polega więc na powstaniu tych ran, a dodatkowo tkwi ono w całym szeregu innych powikłań, m.in. w zakrzepicy żylnej, chorobie o nagłym początku, która może zostać wywołana zastojem krwi.
 
4.Co to jest żylak?

Żylak to trwałe rozszerzenie żyły lub żył powierzchniowych, najczęściej podudzia lub uda. Są one powodem dolegliwości typowych dla początkowych okresów przewlekłej choroby żylnej kończyn dolnych. Chorzy najczęściej skarżą się z powodu puchnięcia stóp, uczucia ciężkości nóg, pieczenia czy wręcz palenia nóg. Odczucia te nasilają się w miarę upływu dnia,
a ustępują w czasie chodzenia i po położeniu się.
 
5.Czy żylaki to defekt kosmetyczny?

Większość z nas kojarzy żylaki z defektem kosmetycznym nie wiedząc, że to objaw choroby, która staje się coraz większym problemem w krajach uprzemysłowionych. Pacjenci odczuwają znaczny dyskomfort związany m.in. z uczuciem „ciężkości nóg”, swędzeniem, pieczeniem, „paleniem” nóg, a w późniejszym okresie choroby – również z obrzękami,
a nawet owrzodzeniami podudzi. Nie podjęcie w odpowiednim czasie leczenia, może prowadzić do groźnych powikłań, a także znacznie pogorszyć jakość życia chorych. Przewlekła choroba żylna (PChŻ) jest chorobą nieznaną i bagatelizowaną społecznie.
 
6.Jakie są przyczyny powstawania żylaków?

Przyczyny powstawania żylaków nie są do końca wyjaśnione. Główną przyczyną powstawania żylaków są źle funkcjonujące zastawki żylne, albo ich całkowity brak, co powoduje częściowe cofanie się krwi, płynącej do serca. W efekcie, krew zalega w żyłach, ściany żył rozszerzają się i powstają żylaki. Z taką wadą można się urodzić, częściej jednak zastawki zostają częściowo lub całkowicie uszkodzone w następstwie choroby – zakrzepicy. Ryzyko zachorowania zwiększa się wraz z wiekiem i nieprawidłowym stylem życia. Częściej chorują: osoby otyłe, prowadzące mało aktywny styl życia oraz kobiety (zwłaszcza po przebytej ciąży). Szczególnie narażone są osoby obciążone genetycznie, pracujące w pozycji stojącej lub siedzącej oraz palący papierosy. W grupie ryzyka znajdują się także wszyscy noszący niewygodne obuwie, obcisłe ubrania czy zażywający nadmiernych kąpieli słonecznych.
 
7.  Jak zapobiegać powstawaniu żylaków?

Najprostszym sposobem uniknięcia żylaków jest zapewnienie nogom ciągłego ruchu
lub przynajmniej, o ile to możliwe, częste trzymanie ich w górze. Najlepszym jednak sposobem na usprawnienie krążenia krwi jest regularne uprawianie sportu i aktywny wypoczynek, a także stosowanie naprzemiennie kąpieli ciepłą i zimną wodą. U osób, u których pojawiły się pierwsze objawy choroby niezbędna jest wizyta lekarska w celu rozpoczęcia bardziej aktywnych działań profilaktycznych.
 
8. W jaki sposób diagnozuje się przewlekłą chorobę żylną?

Najpowszechniejszą metodą diagnozującą przewlekłą chorobę żylną jest bezbolesne badanie dopplerowskie. Kontroli układu żylnego służy ślepy (kieszonkowy) doppler, umożliwiający ocenę przepływu krwi w żyłach. Badanie jest całkowicie bezbolesne i bezpieczne dla pacjenta. Wykonuje się je w pozycji stojącej.
 
9. Jakie są metody leczenia przewlekłej choroby żylnej?

Lekarz proponując choremu sposoby leczenia dostosowuje terapię do rozległości żylaków, łącząc najczęściej kilka metod, które się wzajemnie uzupełniają.

Obecnie proponowane są następujące metody leczenia:

  1. Kompresjoterapia, czyli leczenie stopniowanym uciskiem, gdzie stosuje się opaski uciskowe i pończochy o zmiennej sile ucisku.
  2. Skleroterapia polegająca na wstrzykiwaniu do żył substancji, która powoduje uszkodzenie wewnętrznej ściany żyły, co w konsekwencji wywołuje zarośnięcie żyły i stopniowe zanikanie żylaka.
  3. Farmakoterapia, czyli stosowanie leków  w celu poprawienia powrotu żylnego z kończyn,
    zmniejszania obrzęków i zwalczania uciążliwych objawów, leczenia powikłań oraz zapobiegania postępowi choroby. W leczeniu żylaków zalecane bywa również stosowanie różnego rodzaju maści, żeli i kremów.
  4. Część chorych wymaga leczenia operacyjnego. Najczęściej stosowaną metodą operacji żylaków jest stripping. Metoda ta polega na usunięciu żyły. Nie zawsze jednak konieczne jest usuniecie całej żyły. Flebektomia polega na operacyjnym usunięciu części żyły przez nacięcie długości 1-2mm.
Pod patronatem naukowym
Polskiego Towarzystwa Flebologicznego
i Polskiego Towarzystwa Chirurgii Naczyniowej
 
Patronaty mediowe